10 grudnia 2023
fot. Daniel Sessler / unsplash.com

Jeśli chcesz znaleźć źródło

Tydzień 2 / dzień 7

oprac. WŻCh Warszawa / Radio Warszawa
pobierz medytację (PDF)

Łk 14, 15-24

Słysząc to, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: «Szczęśliwy jest ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym». Jezus mu odpowiedział: «Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu. Kiedy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: `Kupiłem pole, muszę wyjść, aby je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego!`. Drugi rzekł: `Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego!`. Jeszcze inny rzekł: `Poślubiłem żonę i dlatego nie mogę przyjść`. Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał słudze: `Wyjdź co prędzej na ulice i zaułki miasta i wprowadź tu ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych!`. Sługa oznajmił: `Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce`. Na to pan rzekł do sługi: `Wyjdź na drogi i między opłotki i zmuszaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony. Albowiem powiadam wam: Żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty`».

 

Modlitwa przygotowawcza: Stając w obecności Bożej, uczyńmy znak krzyża. Wzbudźmy intencję, prosząc, aby wszystkie nasze zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.

Obraz: Wyobraźmy sobie zaproszonych gości, którzy odmawiają przyjścia na ucztę.

Prośba o owoc: Prośmy w tej medytacji o zobaczenie swojej więzi z Bogiem w codzienności.


1. Zaproszenie na ucztę jest zachętą do dzielenia życia z Bogiem. Dla zaproszonych gości ważniejsze były ich sprawy codzienne. Odmówili przyjścia, zlekceważyli gospodarza. Bóg zaprasza każdego z nas na ucztę już teraz. Jej przedsmak możemy mieć codziennie, gdy poświęcamy czas na spotkanie z Bogiem. Czy zależy nam na tym? Usprawiedliwiamy się brakiem czasu, licznymi obowiązkami, zmęczeniem. Ale każdy jest wewnętrznie odpowiedzialny za to, co go przybliża do Boga i co go oddala. To stan wnętrza człowieka decyduje o jego relacji z Bogiem. To on decyduje aktem woli, czy pragnie bliskości z Bogiem, czy Boga odrzuca.

Jakie są moje priorytety życiowe? Jaka jest hierarchia spraw, które podejmuję?

2. Nie jest ważne, kim jesteśmy, bo i tak jesteśmy zaproszeni na ucztę. Bóg nieustannie pociąga nas ku sobie. W szczególności zależy mu na tych, którzy są daleko, zagubili się w życiu, są dotknięci przez los, żyją na marginesie. Pragnie ich przyciągnąć ku sobie i obdarzać miłością. Każdy człowiek, bogaty czy biedny, jest zaproszony do zjednoczenia się z Bogiem. On nie czyni rozróżnienia na lepszych i gorszych, wszyscy są tak samo cenni. Są jednak ludzie egoistyczni i pyszni, którzy lekceważą Boga, oraz ludzie biedni i pogardzani, którzy czują się niegodni obdarowania Jego dobrocią.

3. Bóg nieustannie zachęca, byśmy przyjęli dar Jego miłości. Jeśli myślimy, że musimy sobie na to zasłużyć, możemy zbagatelizować bezinteresowność i darmowość Jego daru. Na miłość nie można sobie zasłużyć. Można ją przyjąć lub zlekceważyć. Bóg pragnie, byśmy byli coraz bardziej związani z Nim. Ale to zależy też od tego, czy liczymy się z Jego miłością. Tylko dzięki więzi łączącej nas z Bogiem możemy odnaleźć własną drogę w życiu i wybierać pomiędzy egoizmem a miłością.

Co w praktyce oznacza budowanie więzi z Bogiem w moim codziennym życiu?


Rozmowa końcowa: Zakończmy osobistą rozmową z Panem o tej medytacji i odmówmy Ojcze nasz.