10 grudnia 2023
fot. Daniel Sessler / unsplash.com

Jeśli chcesz znaleźć źródło

Tydzień 1 / dzień 2

oprac. WŻCh Warszawa / Radio Warszawa
pobierz medytację (PDF)

Ps 8, 2-5

O Panie, nasz Boże,
jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi!
Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.
Sprawiłeś, że [nawet] usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę,
na przekór Twym przeciwnikom,
aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.
Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców,
księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
i czym – syn człowieczy, że się nim zajmujesz?

 

Modlitwa przygotowawcza: Stając w obecności Bożej, uczyńmy znak krzyża. Wzbudźmy intencję, prosząc, aby wszystkie nasze zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.

Obraz: Wyobraźmy sobie rozgwieżdżone niebo w pogodną, piękną noc.

Prośba o owoc: Prośmy w tej medytacji o zachwyt nad wspaniałością Boga Stwórcy i niezwykłością człowieka.


1. Bóg stworzył cudowny i pełen tajemnic wszechświat. Obcując z jego pięknem, możemy podziwiać i wielbić Jego Stwórcę, czcić Boży majestat. Kiedy na ogromie nieba zapalają się księżyc i gwiazdy, człowiek może czuć się niczym ziarenko w nieskończoności. Czuć się przytłoczonym przez wielkość stworzenia. Jednak Bóg pochyla się nad człowiekiem. Temu kruchemu stworzeniu powierza cały świat, który uczynił. Uświadamia człowiekowi jego wielkość, ale także odpowiedzialność. Ja, człowiek, jestem ważny dla Boga.

Czy piękno stworzonego świata pomaga mi odkrywać i wielbić Stwórcę?

2. Człowiek podziwia obroty gwiazd, wspaniałe góry, morskie otchłanie, ale nie samego siebie. Niezwykłość człowieka gubi się w rutynie obcowania ze sobą samym. Co więcej, człowiek często pozostaje dla siebie istotą nieznaną. Grozi mu, że nie rozpoznawszy, kim naprawdę jest, postrzega się nazbyt zwyczajnie. A przecież jako stworzony na obraz Boga jest kimś jedynym, niepowtarzalnym. Jakże niezwykłe jest przeznaczenie człowieka w zamyśle Stwórcy!

Czy zastanawiałem się, dlaczego Bóg powołał mnie do istnienia, choć mogłoby mnie nie być? Szukając odpowiedzi na to pytanie, mogę rozpoznać sens i cel życia.


Rozmowa końcowa: Zakończmy osobistą rozmową z Panem o tej medytacji i odmówmy Ojcze nasz.