10 grudnia 2023
fot. Daniel Sessler / unsplash.com

Jeśli chcesz znaleźć źródło

Tydzień 4 / dzień 17

oprac. WŻCh Warszawa / Radio Warszawa
pobierz medytację (PDF)

Mt 28, 20b

A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

 

Modlitwa przygotowawcza: Stając w obecności Bożej, uczyńmy znak krzyża. Wzbudźmy intencję, prosząc, aby wszystkie nasze zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.

Obraz: Wyobraźmy sobie trwanie przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie.

Prośba o owoc: Prośmy w tej medytacji o uważność na bliskość Boga w naszej codzienności.


1. Gdy więź z Bogiem się rozluźnia, mogę przyjść i zanurzyć się w wielkim darze Jego miłosierdzia. Mogę korzystać z sakramentu pokuty i pojednania, i pozwolić Bogu na ożywienie mojego ducha. Mogę zacząć życie z Jezusem od nowa. Powrót do życia dokonuje się dzięki zmartwychwstaniu Jezusa. Każdy, aby żyć, potrzebuje pokarmu nie tylko dla ciała, ale i dla ducha. Jezus daje nam siebie za pokarm dla naszej duszy. Codziennie na ołtarzach całego świata ofiaruje siebie z miłości do człowieka. Powodowany miłością został z nami pod postaciami eucharystycznymi, by nas wspierać i umacniać. Kościół, a wręcz cały świat żyje dzięki Eucharystii, która „jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego”.

Jak często mogę być tak blisko Jezusa?

2. Adoracja Jezusa w Najświętszym Sakramencie jest spotkaniem z żywą, miłującą Osobą. Wtedy jestem tylko i wyłącznie dla Niego, a On dla mnie. Jego Obecność dla mojej obecności. Tutaj, u źródła, moja dusza czerpie życie i dzięki temu może dzielić się nim z innymi. Św. Jan Paweł II zachęcał, byśmy często zatrzymywali się przed Najświętszym Sakramentem na cichej adoracji. Pisał o tym bardzo osobiście: „Pięknie jest zatrzymać się z Nim […] oprzeć głowę na Jego piersi […] poczuć dotknięcie nieskończoną miłością Jego Serca. […] Ileż to razy, moi Bracia i Siostry, przeżywałem to doświadczenie i otrzymałem dzięki niemu siłę, pociechę i wsparcie”. (Jan Paweł II, Ecclesia de Eucharistia)

Czy znajduję czas, by zatrzymać się i pobyć przed Panem Jezusem?

3. Zmartwychwstały Jezus przed wniebowstąpieniem zapewnia uczniów, że pozostaje z nimi „przez wszystkie dni. I tak rzeczywiście jest. On jest z nami, dając nam swojego Ducha, którego działanie możemy odczuć choćby poprzez dobre słowo drugiego człowieka, dobrą radę, czasem upomnienie. Jest to dar Boga, który będąc „Bogiem z nami”, przemawia do nas w codzienności w różny sposób. Mówi przez człowieka życzliwego, a czasem przez nielubianego, przemawia w sytuacjach przyjemnych, a niekiedy – w trudnych. Zmagając się z problemami, możemy pytać, co Bóg nam przekazuje w tej konkretnej rzeczywistości życia. Kiedy otwieram Pismo Święte, za każdym razem mogę zapytać: „On mówi do mnie?”. Jezus pragnie, bym Go zauważał, słuchał i korzystał z natchnień Jego Ducha. Czy zauważam Boga przemawiającego do mnie w codzienności? Czy nasłuchuję Jego głosu?


Rozmowa końcowa: Zakończmy osobistą rozmową z Panem o tej medytacji i odmówmy Ojcze nasz.